Hoe een defecte controle-eenheid diagnosticeren zonder communicatie

Laten we kijken hoe we een defecte ECU kunnen diagnosticeren zonder communicatie: als de ECU geen juiste voeding ontvangt, kan deze niet worden ingeschakeld en communiceren. We volgen deze logische volgorde: de ECU heeft drie voedingen nodig: de massa. We controleren of de massakabels goed zijn aangesloten op het chassis en de motor, en met een multimeter controleren we de continuïteit tussen de massapinnen van de ECU en een bekende massa. De tweede voeding is de constante (B+): een kabel die altijd onder spanning staat (zelfs met het contact uit) voor het geheugen. We controleren de spanning die ongeveer 12,6V moet zijn, rechtstreeks op de PIN van de ECU. Als deze afwezig is, controleren we zekeringen en bedrading. De derde is de kabel die spanning ontvangt wanneer de sleutel wordt omgedraaid. Er moet 12V zijn op de overeenkomstige pin van de ECU met de sleutel op AAN. Als dit ontbreekt, controleren we de ontstekingsrelais, de zekeringen en de bedrading. Vervolgens controleren we de uitgangen van de ECU. Als de voedingen in orde zijn, zou de ECU "wakker moeten worden". Zijn eerste kritieke uitgang is de aansturing van het hoofdrelais: de ECU stuurt dit relais aan door een geschakelde massa te leveren, dus met de sleutel in het contact, zou een specifieke PIN van de ECU van 12V naar 0V moeten gaan om het relais te activeren. Als dit signaal ontbreekt, is dit een sterk indicatie van een intern defect aan de ECU. Vervolgens controleren we het CAN BUS-netwerk met een 2-kanaals oscilloscoop op twee draden van de CAN-bus (high en low): we zouden twee golfvormen moeten zien die elkaars spiegelbeeld zijn. Als er geen CAN-signaal is, kan de ECU defect zijn.